Dla subskrybentów:
Podstawy pracy z drukarką 3D w szkole
Projektowanie 3D w Autodesk TinkerCad
Projektowanie 3D w Autodesk Fusion 360
Jak zacząć ze SPIKE Prime
Programowanie robotów Photon
SPIKE Prime w języku Bloki Słów
SPIKE Essential w języku Bloki Ikon
Programowanie Ozobota w Ozoblockly
WeDo 2.0 w języku Scratch 3
MINDSTORMS EV3 w języku EV3 Classroom
MINDSTORMS EV3 w języku EV3 Lab
Darmowe:
SPIKE Prime w 2026: 100% możliwości w Twojej szkole
Wiek ucznia:
Dzieci 6-9 lat
Dzieci 10-15 lat
Zestaw:
LEGO SPIKE Prime
LEGO SPIKE Essential
LEGO WeDo 1.0
LEGO WeDo 2.0
LEGO Mindstorms EV3
Szkoły i przedsiębiorcy:
Kurs SPIKE Prime dla początkujących
Kurs SPIKE Prime dla średniozaawansowanych
Kurs SPIKE Prime dla zaawansowanych
Kurs projektowania i druku 3D ze SPIKE Prime
Kurs projektowania i cięcia 2D ze SPIKE Prime
Kurs SPIKE Essential dla początkujących
Kurs WeDo 2.0 dla początkujących
Kurs MINDSTORMS EV3: Classroom
Plan Nauczyciel
Projekty:
Laboratoria Przyszłości
Cyfrowy Uczeń

Cyfrowy Uczeń: zaplanuj pracownię, która naprawdę działa na lekcjach

Nie zaczynamy od listy zakupów.
Zaczynamy od tego, jak technologia ma działać w Twojej szkole — na lekcjach, z uczniami i nauczycielem. Pomagamy przejść od pomysłu do realnych zajęć:
— audyt pracowni
— plan rozwoju
— scenariusze i kursy
— wdrożenie dla nauczyciela
Zrób audyt pracowni

Sprzęt już jest. Co dalej?

W wielu szkołach problem nie polega na braku technologii. Roboty, drukarki 3D, komputery — to wszystko już często jest na miejscu. A mimo to zajęcia z ich wykorzystaniem pojawiają się sporadycznie. Najczęstszy scenariusz wygląda tak:
— sprzęt jest, ale trudno włączyć go w regularne lekcje,
— nauczyciel nie ma czasu tworzyć materiałów od zera,
— zajęcia są okazjonalne, zamiast być częścią programu,
— uczniowie częściej obserwują niż pracują.
To nie jest problem sprzętu. To problem braku spójnego planu pracy.
Zobacz jak to poukładać w Twojej szkole.

Technologia w szkole to nie zakup. To sposób pracy.

Program Cyfrowy Uczeń daje dużą swobodę — i właśnie dlatego łatwo popełnić ten sam błąd co wcześniej: zacząć od katalogu. Tymczasem w praktyce najważniejsze są trzy elementy:

Sprzęt

pozwala uczniom pracować praktycznie

Materiały dydaktyczne

przekładają technologię na konkretne lekcje

Nauczyciel

decyduje czy to wszystko działa w klasie

Dopiero połączenie tych trzech elementów tworzy środowisko, które działa regularnie — nie tylko „od święta”.

Jak wygląda wdrożenie?

Przechodzimy krok po kroku od rozpoznania sytuacji szkoły do regularnej pracy z technologią na lekcjach.
Krok 1

Audyt pracowni

Sprawdzamy co szkoła już ma i jak jest to wykorzystywane.
Krok 2

Plan rozwoju

Określamy jak technologia ma działać na lekcjach — dla jakich klas, w jakim modelu pracy.
Krok 3

Materiały dydaktyczne

Dobieramy kursy i scenariusze, które pozwalają prowadzić zajęcia bez tworzenia wszystkiego od zera.
Krok 4

Szkolenie nauczyciela

Przygotowanie do pierwszych zajęć — praktycznie, na realnych przykładach.
Krok 5

Wdrożenie na lekcjach

Pierwsze zajęcia, rozwój programu i stopniowe rozszerzanie pracy z technologią.

W jakiej sytuacji jest Twoja szkoła?

1. Budujesz pracownię od zera
Pomagamy zaplanować spójne środowisko pracy — zamiast przypadkowego zestawu narzędzi.
2. Masz sprzęt, ale trudno z niego korzystać.
Uzupełniamy brakujące elementy i wprowadzamy program zajęć, który działa w praktyce.
3. Masz dobrze wyposażoną pracownię.
Skupiamy się na materiałach, scenariuszach i rozwoju nauczyciela — zamiast kolejnych zakupów.
4. Sprzęt jest, ale stoi nieużywany.
Zaczynamy od diagnozy i stopniowo przywracamy technologię do pracy z uczniami.

Co wdrażamy w praktyce

Nauczyciel nie zaczyna od zera — ma strukturę, na której może się oprzeć i rozwijać zajęcia.

Program zajęć

Spójna ścieżka pracy z uczniami — od pierwszych zajęć do bardziej zaawansowanych projektów.

Scenariusze lekcji

Instrukcje krok po kroku dla nauczyciela i ucznia, dopasowane do realiów pracy szkoły i możliwe do prowadzenia w cyklu lekcji.

Kursy

Zestawy scenariuszy ułożone w logiczną progresję — obejmujące semestr lub cały rok pracy.

Wsparcie nauczyciela

Szkolenia, materiały i pomoc na kolejnych etapach prowadzenia zajęć.

Jak wygląda start pracy z technologią

Wdrożenie nie zaczyna się od „pełnych lekcji dla wszystkich klas. Najczęściej wygląda to tak:

Etap 1:
pierwsze próby

Mała grupa uczniów, pierwsze zajęcia i poznanie technologii w praktyce.

Etap 2:
wejście na lekcje

Zajęcia trafiają do planu lekcji i zaczynają działać regularnie.

Etap 3:
rozwój programu

Coraz bardziej zaawansowane projekty i większa swoboda pracy nauczyciela.

To proces, który pozwala zbudować pewność — zamiast oczekiwać, że wszystko zadziała od pierwszej lekcji.

Technologia jako narzędzie, nie cel

Nie każda technologia sprawdza się tak samo w codziennej pracy szkoły.

Robotyka

Pozwala rozwijać programowanie i myślenie algorytmiczne poprzez projekty.

Projektowanie 3D i 2D

Uczy rozwiązywania problemów i pracy projektowej — nie tylko obsługi narzędzi.

Kluczowa różnica

Największą wartością nie jest sam sprzęt, ale to, czy pozwala prowadzić regularne zajęcia i budować kompetencje uczniów krok po kroku.

Jak rozwijają się uczniowie

Dobrze zaplanowana pracownia pozwala pracować w jednym środowisku przez kilka lat. Uczniowie nie zaczynają za każdym razem od nowego narzędzia — rozwijają się stopniowo.
Młodsze klasy

Podstawy i proste programowanie

Uczniowie poznają środowisko pracy, budują pierwsze konstrukcje i uczą się prostych sekwencji oraz podstaw programowania blokowego.
Klasy 4–6

Programowanie blokowe i projekty

Na tym etapie uczniowie pracują nad bardziej złożonymi projektami, rozwijają logiczne myślenie i uczą się wykorzystywać technologię w praktyce.
Starsze klasy

Zaawansowane rozwiązania i kod tekstowy

Starsze grupy przechodzą do trudniejszych zagadnień, bardziej zaawansowanych konstrukcji i stopniowo wchodzą w pracę z kodem tekstowym.

Doświadczenie w pracy ze szkołami

Od lat pracujemy ze szkołami nad wdrażaniem robotyki, programowania i projektowania. Pomagamy nie tylko dobrać narzędzia, ale przede wszystkim przełożyć je na realną pracę z uczniami i nauczycielami.
Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Westerplatte w Godkowie rozwija swoją pracownię STEM już od programu Laboratoria Przyszłości. Kilka lat temu szkoła uruchomiła zajęcia oparte o robotykę LEGO, druk 3D oraz platformę RoboCamp z gotowymi scenariuszami lekcji i szkoleniami dla nauczycieli.
Dziś uczniowie nadal regularnie pracują na tych samych zestawach robotycznych, a szkoła zamiast wymieniać sprzęt — konsekwentnie rozwija istniejące środowisko. W ramach programu Cyfrowy Uczeń pracownia zostaje rozbudowana o nowe zestawy robotyczne, ploter laserowy oraz części zapasowe do obecnie wykorzystywanych robotów.
Dzięki temu pracownia uruchomiona w 2021 roku będzie mogła efektywnie działać co najmniej do 2031 roku.
To świetny przykład szkoły, która buduje kompetencje uczniów i nauczycieli etapami — od programowania i robotyki, przez projektowanie 3D, aż po projektowanie i cięcie laserowe. Nie chodzi tutaj o ciągłą wymianę sprzętu, ale o świadome rozwijanie nowoczesnego środowiska edukacyjnego przez kolejne lata.

Zaplanuj pracownię w ramach programu Cyfrowy Uczeń

Zamiast zgadywać, co kupić — zacznij od uporządkowania tego, jak technologia ma działać w Twojej szkole.
Zrób audyt pracowni

Jak możemy pomóc w Twojej szkole?

Na podstawie sytuacji w Twojej placówce pomagamy zaplanować wdrożenie, dobrać wyposażenie i przygotować nauczyciela do pracy na lekcjach.
W ramach wsparcia pomożemy Ci uporządkować:
obecną sytuację w szkole i to, co już macie
plan wdrożenia dopasowany do klas i sposobu pracy
dobór sprzętu, materiałów dydaktycznych i scenariuszy
przygotowanie nauczyciela do pierwszych zajęć
zakres działań możliwy do zrealizowania w ramach budżetu
Zrób audyt pracowni
Umów się na konsultację

Często zadawane pytania

Najczęściej problemem nie jest sam sprzęt, tylko brak jasnego pomysłu na jego wykorzystanie. W wielu szkołach pojawiają się pojedyncze narzędzia, ale nie ma programu zajęć, który łączy je w całość.
Zacznijcie od sprawdzenia co już macie i co da się realnie wykorzystać na lekcjach. Zastanówcie się jakie scenariusze lekcji Was interesują i sposób pracy z uczniami. Dopiero na tej podstawie podejmuje się decyzję, co ewentualnie warto uzupełnić.
Zacznijcie od uporządkowania sytuacji w szkole, a nie od zakupów. Najpierw określa się punkt wyjścia — co szkoła już ma, jak to jest wykorzystywane i jak technologia ma działać na lekcjach: dla jakich klas, w jakim modelu pracy i z jaką częstotliwością.
Kolejny krok to dobór materiałów dydaktycznych i przygotowanie nauczyciela do prowadzenia pierwszych zajęć. Dopiero potem pojawia się wdrożenie na lekcjach i stopniowe rozwijanie programu. Z perspektywy szkoły najczęściej:
  • dyrektor odpowiada za kierunek i organizację,
  • nauczyciel prowadzi zajęcia,
  • a wsparcie zewnętrzne pomaga poukładać cały proces i materiały.
Najczęstszy błąd to podejmowanie decyzji wyłącznie na podstawie sprzętu — co jest „nowe” albo „atrakcyjne”. Ważniejsze jest to czy dany zestaw pozwala prowadzić regularne zajęcia i czy nauczyciel ma do niego gotowe materiały. Lepiej wybrać mniej elementów, ale takich, które da się realnie wykorzystać w pracy z uczniami przez cały rok.
Dlatego decyzję warto oprzeć nie tylko na liście zakupów, ale na pytaniu: czy na tym sprzęcie da się prowadzić konkretne lekcje, tydzień po tygodniu?
Nie zaczynajcie od zakupów. Najpierw ustalcie jak mają wyglądać zajęcia i do czego chcecie wykorzystać środki. Sprawdźcie co już macie w szkole, zaplanujcie sposób pracy, przygotujcie pierwsze testowe zajęcia – dopiero potem kupujcie sprzęt.
W większości szkół zajęcia prowadzi nauczyciel, który już pracuje z daną klasą, np. informatyki, techniki lub edukacji wczesnoszkolnej.
Kluczowe jest to, żeby nie traktować takich zajęć wyłącznie jako dodatku po lekcjach. Najlepiej sprawdza się model, w którym są one wpisane w regularny plan jako część zajęć przedmiotowych albo cykliczne bloki pracy z uczniami. Dzięki temu technologia przestaje być „atrakcją od czasu do czasu”, a zaczyna być narzędziem używanym w sposób powtarzalny.
To jest jedno z najczęstszych doświadczeń szkół — dużo energii na początku, a potem zainteresowanie stopniowo gaśnie. Żeby tego uniknąć, potrzebne są trzy elementy:
  • spójny program zajęć (nie pojedyncze pomysły),
  • materiały, które można wykorzystywać w kolejnych tygodniach,
  • i przygotowanie nauczyciela do prowadzenia tych zajęć.
Jeżeli te elementy są na miejscu, praca z uczniami nie zaczyna się od zera za każdym razem, tylko rozwija się krok po kroku.
Dobrze zaplanowane zajęcia mogą być prowadzone dla całej klasy, nie tylko w ramach kółka. Aby to osiągnąć, szczególnie ważne jest dostosowanie poziomu zadań i sposobu pracy do wieku uczniów. Dzięki temu każdy uczeń może brać udział w zajęciach, a technologia staje się częścią normalnej pracy dydaktycznej, a nie tylko dodatkiem dla wybranych.
Najczęściej dzieje się tak wtedy, gdy decyzje zakupowe są oderwane od sposobu pracy na lekcjach. Jeżeli szkoła najpierw kupuje sprzęt, a dopiero później zastanawia się jak go wykorzystać, bardzo łatwo o sytuację, w której trafia on do pracowni, ale nie jest używany regularnie.
Dlatego warto odwrócić kolejność: najpierw zaplanować zajęcia i sposób pracy, a dopiero potem dobrać narzędzia, które do tego pasują. Wtedy sprzęt nie jest celem samym w sobie, tylko środkiem do prowadzenia konkretnych lekcji.

Nasi partnerzy

Nasi partnerzy